یک فکر را آنقدر توی ذهنم بالا و پایین می کنم
تا خرد و خمیر می شود، خودم هم می مانم این تکه ها را چه کارشان کنم ؟!

آاااای رهگذار باغ زندگی ...
آن گلی را که چیدی و بردی و پژمردیش در گلدان ِ عدم
یادت باشد که هیچ تقصیر گل نبوده است !